انتخاب شهردار


انتخاب شهردار، یکی از مهمترین اتفاقاتی است که برای یک شهر و کلیه شهروندانش میتواند حاوی نتایج مثبت یا منفی کوتاه مدت، میان مدت و درازمدت باشد. از همین رو توجه به ویژگی های فردی که قرار است حداقل چهار سال عهده دار مسوولیت اداره شهر باشد، از اهم موضوعات است. بخصوص اگر این فرد، متولی اداره کلانشهری مثل تهران باشد. با توجه به تجربه هایی که از مدیریت های شیرین و تلخ شهرداری تهران در طی دهه های گذشته داریم، برای شهردار تهران در این مرحله جدید می توان برخی مختصات را درنظر داشت:

نظر به اینکه انتخاب شهردار برعهده شورای شهر است و در این دوره، انتخاب و رای مردم در تهران و بسیاری از نقاط کشور به گرایش اعتدال و اصلاح طلب و لیست امید بوده، بنابراین انتظار رای دهندگان این است که در درجه اول شهردار ضمن آنکه شهردار همه مردم است، ولی به لحاظ فکر سیاسی، نماد تفکر اعتدالی و اصلاح طلبی باشد. بنابراین، بدیهی ست که شهردار نمی تواند شخصیت و جهت گیری سیاسی نداشته باشد، اما تا شهردارست باید بداند و بپذیرد که شهردار همه است. او دیگر شهردار اصلاح طلبان و منتخب لیست امید نیست. بایست گامی فراتر از سیاست بردارد و همه مردم تهران احساس کنند که شهردار از خودشان است.

در کنار این شاخصه کلی، به نظرم باید به نکات زیر توجه داشت:

شهردار تهران باید شخصیتی ملی و کلان نگر باشد. شهردار انتخابی باید سابقه اجرایی موفقی در سطح ملی داشته باشد. درنظر داشته باشید که شهرداری تهران از نظر اعتبارات واقدامات متنوعش، به گفته مرتضی الویری عضو شورای شهر، معادل ۱۲ وزارتخانه است، بنابراین شخصی باید عهده دار امر شهرداری شود که قبای شهرداری تهران به تنش گشاد نباشد.

بعلاوه، نظر به وجود فساد نهادینه شده در شهرداری، پاکدستی و اعتقاد به مبارزه با فساد و رانت خواری ویژگی مهم دیگریست که شهردار تهران باید داشته باشد. گزارش های فراوانی از رشوه و فساد و رانت در واگذاری‌ها، تغییر کاربری‌ها، مناقصه‌ها، مزایده‌ها و عزل و نصب ها مشهود است. شهردار جدید باید به طور شفاف رویکردی فسادستیز داشته باشد و شجاعت و جسارت لازم را برای برخورد با مافیای ریشه دار در شهرداری داشته باشد تا بتواند اعتماد از دست رفته مردم را به شهرداری ها برگرداند.

ویژگی دیگر، ضرورت شناخت شهر تهران، شهرداری تهران و آگاهی و تجربه فرد منتخب از امور شهری است. از آنجا که شهر تهران از مشکلات عدیده ای چون ترافیک و رفت و آمد، انواع مختلف آلودگیهای زیست محیطی، مساله آب شرب، فرسوده بودن شبکه آبرسانی و... رنج می برد، حل مشکلات شهر از اولویت های شهردار باید باشد. بنابراین باید دانست که محور های برنامه شهردار برای حل این مشکلات چیست. فعلا که شهردار جدید وارث شهری بی هویت است و بازگرداندن هویت به تهران هم خیالی در دوردست آرزوها. نگاه اجتماعی- فرهنگی باید جایگزین رویکرد حاکم فعلی بر شهرداری ها شود.

بعلاوه، حل مشکلات مستلزم همکاری ادارات و نهادهای مختلف است. از همین رو شهردار تهران حلقه اتصال این نهادها برای حل معضلات شهری است و باید شخصیتی باشد که نفوذ و اقتدار لازم را برای تعامل و هماهنگی هایی در سطح نهادهای مرتبط داشته باشد. بنابراین، ضروریست در هماهنگی و ارتباط با سایر نهادهای مرتبط باشد. بعلاوه شهردار بایست با مدیریت شهری و یا استانی آشنا باشد. این آشنایی با مدیریت شهر تهران یک امتیاز مهم خواهد بود.

اعتقاد به شورا و تعامل با آن و نظارت شورای شهر، ویژگی دیگر شهردار جدید باید باشد. شهردار نبایست شورا را دور بزند و از اول شورا به محرمان شهردار و نامحرمان تقسیم شود. خوشبختانه این دوره به دلیل انسجامی که در شورا وجود دارد، امکان یار کشی در شورا و بهره گیری از مواضع دوگانه وجود ندارد.

نکته مهم دیگری که باید بدان اهتمام داشت، اهمیت تیمی است که شهردار برای همکاری انتخاب می کند. به نظرم، اگر تیم همکاران شهردار با اهمیت تر از خود شهردار نباشند، کم اهمیت تر از نقش شهردار نیستند. باید دانست که او می خواهد این بار گران مدیریت شهری را با کدام تیم به سرانجام برساند؟ به نظرم، لازمست شورای شهر بر روی تیم همکار و برنامه ها بیشتر متمرکز باشند.

شهردار تهران نباید به شهرداری به عنوان سکوی ریاست جمهوری و تبلیغات ریاست جمهوری نگاه کند. به نظرم، تجربه احمدی نژاد برای تاریخ بس است! شهردار به جای شرکت در مسابقات انتخاباتی و استفاده از ابزارهای موجود در شهرداری برای اهداف انتخاباتی خود، تمام تلاش و همتش باید صرف شهر تهران شود. در دوره های اخیر، شهرداری تهران با ورود به رقابت های انتخاباتی ، عمدتا کارکرد سیاسی پیدا کرده است که در این دوره باید از آن بطور جدی اجتناب کرد.

و نهایتا شهردار باید شفاف و پاسخگو به افکار عمومی باشد و مردم را از نزدیک در جریان فعالیت های خود قرار دهد.

***
پیشه و تجارت

جمیله کدیور | لینک ثابت | نظر (0)