شادی! به همین سادگی

اینکه بتوانیم انسانها را شاد کنیم، یک نعمت است و اینکه بتوان بسادگی شاد شد هم نعمتی بزرگ است. برای همین به نظرم این دو طیف انسانها از جمله خوشبخت ترین انسانهایند.
امروز به مناسبت امری غیرمترقبه به بیمارستان رفتیم. دنبال جای پارک می گشتیم. دیدم یکی دنبال ما می آید. پرسید دنبال جا هستید؟ گفتم بله. به ما نقطه ای را نشان داد که آنجا خالی است. تشکر کردیم و بدانسو برای پارک ماشین رفتیم.
در حال پارک اتومبیل بودیم که مرد میانسالی به سمت مان آمد و و رقه پارکینگش را به سمت ما دراز کرد و گفت کارش تمام شده است و نیازی به آن ندارد. ساعت حدود ۱۰.۳۰ بود و ۱۲ پوند برای پارکینگ تا ساعت ۳:۴۵ پول داده بود. تشکر کردم و ورقه پارکینگ را گرفتم و برای کارمان به بخش مربوطه رفتیم. بعد از یک ساعتی که کارمان به پایان رسید، به پارکینگ برگشتیم.
منتظر بودیم یکی از راه برسد و ورقه را که هنوز ۴ ساعتی جا داشت به او بدهیم. مامور جریمه در حال بررسی ماشین هایی بود که بدون پرداخت وجه پارک کرده بودند.
۱۰ دقیقه منتظر ماندیم و کسی نیامد. به سمت خروجی رفتیم. از پارکینگ خارج شده بودیم که ماشینی وارد شد. خوشحال شدم. به همین سادگی. بلافاصله پارک کردم و با عجله به سمت راننده که دنبال جا می گشت رفتم. به شیشه ماشینش که بالا بود، زدم. جایی خالی را به او نشان دادم و ورقه پارکینگ که هنوز ۴ ساعت اعتبار داشت، به او دادم. چشمش برق زد. دو بار تشکر کرد.
روزمان را خوب شروع کردیم. هم شاد شده بودیم و هم دیگری را شاد کرده بودیم. به همین سادگی. کاش می شد همه به هم اینقدر مهربان بودند و محبت می کردند و با کارهایی که شاید به چشم نیاید، موجب خوشحالی هم می شدند.
این ها را بعنوان مقدمه گفتم، که بگویم یکی از دوستان کارگر که برای مداوای بیماریش نیازمند مبلغی است، برایم پیام داده است. قبل از این درحدی که درتوان داشتم سعی کردم کمک کنم. اگر دوست یا دستانی در ایران هستند که بتوانند دستگیر این دوست کارگر باشند، برایم خصوصی پیام بگذارند تا وی را به ایشان معرفی کنم و مستقیم با وی تماس بگیرند.
شاد باشید

جمیله کدیور | لینک ثابت | نظر (1)