طوبی لها و حسن مآب

طوبی خانم برای همه ما، نسل قبل از ما و حتی نسل های بعدی عزیز و قابل احترام بود و هست. مهربان، ساده، صمیمی، شوخ و شاد و پرکار... آشپزی می کرد و هرجا نیازی بود با یک تلفن خودش را می رساند.می شود گفت طوبی کمک کار مادربزرگ و کمک کار همه بچه های مادربزرگ و بعدها نوه ها و نتیجه ها بود. دستیار و همراه همگی...

از جوانی در خانواده مادری ام حضور داشت و کمک می کرد. نزدیک به شش دهه کمک کار بود. همیشه از هرکسی خوبیهایش را می دید و زبانش به قول خودش جز به خیر نمی گشت. همه عمرش وقف خدمت و کار بود. تا توان داشت و امکان کار با آشپزی گذران ایام می کرد.

همه ما بچه های او، نوه های او و نتیجه های او بودیم و دوستش داشتیم و داریم. هرچند بظاهر خانواده ای نداشت، اما همه ما خانواده او بودیم و خانواده ای که امروز در پنج قاره جهان پراکنده شده، طوبای خود را از دست داده اند.

او که همه عمرش خدمت بود، در پایان راه عمر از خدمت به خودش بازمانده بود. پر کشید و رفت و یادش، صدای خنده هاش و محبت همیشگی اش...با دریغ برای همه ما ماند.

خداوند او را رحمت کند.

همیشه دعا می کرد که بسلامتی بمیرد. از همه هم با خنده می خواست برایش دعا کنند که بسلامتی بمیرد. دعایی که متاسفانه مستجاب نشد و در ماه های آخر عمرش رنج فراوان برد.

طوبی لها و حسن مآب

جمیله کدیور | لینک ثابت | نظر (0)