شورش های بریتانیا و یک ملاحظه

سه سال پیش در چنین روزهایی شورش های ۲۰۱۱ بریتانیا در اعتراض به کشته شدن یک جوان سیاه پوست توسط پلیس،در شهرهای مختلف این کشور اغاز شد. شورش هایی که به گفته دست اندر کاران از نظر حجم تخریب و غارت در تاریخ بریتانیا بی سابقه بود.

به رغم اینکه این شورشها فقط ۴ روز به طول انجامید و با اقدامات گسترده دولت و پلیس سرکوب شد، ولی از همان زمان چندین گزارش رسمی از سوی پلیس، نهادهای دولتی مثل وزرات کشور و دادگستری و رسانه هایی چون گاردین و محافل دانشگاهی در رابطه با دلایل و علل این شورش ها و مقصر در بروز انها منتشر شد.

این همه را گفتم که بگویم با گذشت ۵ سال از اعتراضات مردم ایران تحت عنوان جنبش سبز که به لحاظ وسعت و مدت و هدف قابل قیاس با شورش های لندن نیست، من بشخصه هیچ گزارش رسمی از سوی نهادهای دولتی یا غیردولتی یا دانشگاهی که به ریشه یابی موضوع و گفتگو با عوامل دخیل در این حرکت اعتراضی بپردازد، در داخل ندیدم. نه فقط بررسی و ریشه یابی نشد که از هر مجال و کوی و برزنی برای تخریب و هتک طرفداران آن و چهره های کلیدی بهره گرفته شد و زندان و حصر هم به عنوان موهبتی از سوی نظام برای موسوی و کروبی عنوان گردید.

به نظرم ۵ سال زمان کمی نیست. حکومت باید برای اتفاقاتی که در این ۵ ساله افتاده به گونه ای علمی و نه هیاتی پاسخگو باشد.

تا زمانی که مجال بررسی های مستقل و شفاف برای پدیده های سیاسی و اجتماعی نباشد، چنین اعتراضاتی اجتناب ناپذیر است و حکومت ها را گریزی از مواجهه با آنها نیست.

جمیله کدیور | لینک ثابت | نظر (1)