آرامش نفس مطمئنه

گذشته از همه ویژگی های ارزنده ای که دوست عزیزمان مرحوم آقای باقر ولی بیک داشت و کسانی که او را از نزدیک می شناختند، بر آن واقفند، آرامش، خوش نیتی و کمک به دیگران برایم از همه ارزنده تر بود.

'غنی' بود هم به معنای مادی کلمه و هم از بعد معنوی آن و غنای معنویش موجب شده بود که برخلاف خیلی های دیگر که می شناسیم و می شناسید، ثروتش را در راه گسترش فرهنگ به کار گیرد. روزنامه نگاران بخصوص در عصر اصلاحات از نقش او در این عرصه خوب آگاهند. در لندن نیز فضایی فراهم کرده بود که با برگزاری کلاس های هفتگی و دعوت از صاحب نظران، مستمعین را با فرهنگ دینی-قرانی و فرهنگ ملی آشنا می کرد.

قرار بود به افکار فرهنگی اش توسعه دهد و موسسه فرهنگی مولانا در لندن راه بیندازد که این مجال را نیافت که در طول حیاتش آن را شاهد باشد. بدان امید که همسر و فرزندانش با کمک ایرانیان خیر این خواسته را پی گیر باشند.

دیشب به دیدار خانواده اش رفتیم. خانواده در مقام رضا و تسلیم مطلق بودند. از ساعات آخر حیات وی با آرامش سخن می گفتند که چگونه خود مرحوم قبل از اینکه بیمارستان و دکتر از او قطع امید کنند، همه خانواده را گرد خود آورده و وصایای خود را به آنان منتقل کرده است. از آخرین تماسش با مادر و سایر اعضای خانواده اش در ایران گفتند که با چه اطمینان و آرامشی خبر سفر خود را به آنها داده است.
یادش گرامی باد که از انسان های خوب این زمانه عسرت آدم های خوب بود

جمیله کدیور | لینک ثابت | نظر (1)