مسافرین مهاجر و مناطق آزاد کشور

گفت دارم می روم کردستان عراق. گفتم چرا؟ گفت می روم مادرم را ببینم. گفت صدای مادرم از چند روز پیش به این سو جوان و شاداب شده است. کرد بود و اهل سنت.

گفت دارم می روم ترکیه. خانواده ام سالهاست برنامه ریزی می کنند برای دیدن من به ترکیه می آیند. چند سوییت اجاره می کنیم و هفته ای را با هم می گذرانیم. چپ بود و سالهاست مقیم خارج کشور.

گفت به دبی می روم. مادرم را در سالهای غربت از دست دادم. برای دیدن پدر و سایر اعضای خانواده چند روزی را دبی می گذرانیم. نه چپی بود و نه اقلیت. اتفاقا خیلی هم متدین بود. فقط مخالف بود و مخالفتش را طی سالها به روشهای مسالمت آمیز بیان می کرد.

اینها گوشه ای از حدیث مکرر رفت و آمدهای ایرانیان برای دیدن عزیزان خود در کشورهای همسایه است. این که ایران در این سال ها چقدر به لحاظ اقتصادی موجب شکوفایی اقتصادی کشورهای همسایه شده است هیچ جای تردیدنیست.

در این اندیشه بودم حال اگر دولت قادر به فراهم آوردن شرایطی برای بازگرداندن ایرانیان مهاجر نیست و یا نمی تواند جلو مهاجرت نخبگان خود را بگیرد لااقل در یکی از مناطق آزاد کشور زمینه ای را فراهم کند که کسانی که قصد دیدار عزیزان خود را دارند به جای ریختن دلارهای خود به جیب کشورهای همسایه در مناطق آزاد کشور خود هزینه کنند... این جور هم فشار کمتری برافراد سالمند برای سفر وارد می شود. هم هزینه کمتری برای افراد در بردارد. هم موجب شکوفایی اقتصادی مناطق آزاد خودمان می شود.

همه چیز فقط با یک ضمانت جهت حفظ امنیت مسافرین مهاجر و بازگشت بی خطر مسافرین قابل حل است.

به نظرم هرچند فکری نپخته است ولی می شود روی آن فکر کرد. نظر شما جیست؟

جمیله کدیور | لینک ثابت | نظر (3)