مرتضوی!

جوابیه جبهه مشارکت در پاسخ به برخی اظهارات سعید مرتضوی و تاکید بر اینکه" فساد اقتصادی اتهام اصلی مرتضوی نیست"، مرا یاد انبان خاطراتم از مرتضوی و شیوه های خاص او در برخورد با ارباب رجوع انداخت. ازین دست خاطرات قطعا اکثر روزنامه نگاران و سیاسیون کم ندارند.
شاید خوب باشد از همین فضای فیس بوک برای انباشتن خاطرات در یک صفحه خاص، برای "ثبت بیشتر در تاریخ" استفاده شود.
اما یکی از خاطرات من، به زمانی برمی گردد که در مجلس ششم، عضو کمیسیون اصل نود بودم و خبر بازذاشت زهرا کاظمی تازه برای کمیسون ارسال شده بود. به تصویب کمیسیون قرار شد، من بعنوان تنها خانم عضو کمیسیون و البته مخبر آن مقطع کمیسیون اصل نود به ملاقات خانم کاظمی به بیمارستان بروم. این امر مستلزم نامه نگاری و نهایتا مجوز آقای مرتضوی بود. جندین روز از نامه نگاریهای کمیسیون و پی گیریهای دبیر کمیسیون گذشت و این درخواست، بی نتیجه ماند. تا یک روز که اعلام کردند با ملاقات موافقت شده است و این در شرایطی بود که خانم کاظمی چند روز پیش درگذشته بود! و همه شواهد حاکی از آن بود که نامه بعد از درگذشت ایشان ارسال شده بود.
گزارش کمیسیون اصل نود در مجلس ششم در این رابطه یکی از نقاط افتخار کمیسیون اصل نود و مجلس ششم به حساب می آید و مملو از اطلاعاتی است که برای محکومیت مرتضوی، بصرف همین یک اتهام کفایت می کند.
http://isna.ir/fa/print/8208-02264/متن-كامل-گزارش-كميسيون-اصل-نود-مجلس-شوراي

جمیله کدیور | لینک ثابت | نظر (2)