آقای روحانی، خط کشی ها را پاک کنید


روز سه شنبه، در پرسش خبرنگاری از وزیر اطلاعات روحانی، گوشه متفاوتی از مطالبات گروهی دیگر از شهروندان ایرانی رونمایی شد. جمعی که در این سال ها هریک به دلایلی خاص ناگزیر از مهاجرت از وطن شده اند و به رغم اختلاف های فکری و سیاسی، برخی در انتخابات اخیر نیز شرکت کردند و نه فقط به روحانی رای دادند، بلکه امیدوارانه دیگران را در داخل و خارج، هم در فضای حقیقی و هم در فضای مجازی تشویق به شرکت در انتخابات کردند و گروهی نیز مثل جمعی از شهروندان در داخل کشور، نتوانستند خود را به شرکت در انتخابات راضی کنند، ولی به احترام رای مردم پس از انتخابات و انتخاب روحانی، به مردم و رییس جمهور منتخب تبریک گفتند و آرزوی تغییر شرایط گذشته را کردند.

وزیر اطلاعات در پاسخ به سوالی مبنی بر اینكه در حوادث سال ۸۸ افرادی که در ستاد انتخاباتی موسوی و كروبی فعالیت داشتند، پس از شروع دستگیری‌ها بدون این‌که هیچ خلاف و جرم خاصی را انجام داده بودند به خاطر ترس و تردیدهایشان از کشور خارج شدند، اما الان با توجه به شرایط فعلی كشور برای بازگشت دچار ترس و تردید هستند، شما برای این افراد چه صحبتی دارید،گفت: ان‌شاءالله ترس بی‌مورد کلیه کسانی را که خلافی مرتکب نشدند حل می‌کنیم و هر کسی خلافی نداشته باشد تضمین می‌کنیم که مشکلی پیدا نمی‌کند.

حسن روحانی، رییس جمهور مطالبات انباشته شده مردم است. از روزی که روحانی به عنوان رییس جمهور انتخاب شد، تقاضاها، خواسته ها و انتظارات زیادی از سوی قشرهای مختلف مردم بیان شده است. انتظاراتی که نوعا حقوق اولیه شهروندان هرجامعه است و در دنیای امروز از بدیهی ترین و شناخته شده ترین حقوق انسانی به شمار می آید.از حل مشکلات معیشتی مردم گرفته تا باز شدن فضای سیاسی، از خواسته های اهل فرهنگ و هنر و رسانه گرفته تا درخواست اهالی اقتصاد و صنایع برای داشتن امنیت شغلی و مجال فعالیت صنفی و سندیکایی، از درخواست های زنان گرفته تا حقوق کارگران برای بیشتر دیده شدن، از خواسته های معلولان گرفته تا تقاضاهای بازنشستگان برای اجرای قوانین فراموش شده، از نگرانی های بیماران صعب العلاج گرفته تا مطالبات خانواده زندانیان و...گویی همه در انتظار مجالی بودند که طلب کنند آنچه از آنها در این سالها دریغ شده بود...

در همین دو ماه بعد از انتخابات بسیاری از ناگفته ها از زبان طبقات، اقشار و گروه های مختلف بیان شد. حرف هایی که در چهار سال قبل گفتنش جرم محسوب می شد و گوینده اگر امکانی برای گفتن داشت، ناگزیر از پرداخت هزینه های مختلف بود. فرقی نمی کرد که چه کسی باشی و در چه جایگاهی قرار داری. مقتضای زمان و زمانه آنگونه رقم زد، چنان که دانیم و دانید...بسیاری از آن ها که ماندند ناگزیر از سکوت اجباری یا اختیاری شدند و آن ها که ناگزیر از ترک وطن شدند، نیز هر از چندی با انگ های مختلف از کانال های مختلف قدرت و رسانه طرد شدند.

حال گفته های اخیر وزیر اطلاعات را باید به فال نیک گرفت و در مقابل اظهاراتی که گاه به گاه از گوشه و کنار، با ادبیات خشن و انتقامجویانه سابق بلند می شود و همچنان در صدد ادامه شرایط سابق و تحمیل فضای رعب و نفرت و دشمنی در میان مردم اند، ضروریست گفتان محبت و یکدلی را جایگزین کرد. تجربه سالهای گذشته نشان داده که نگرش مبتنی بر توسعه نفرت و بداخلاقی در میان مردم جایگاهی ندارد و همچون کف آب خودبخود به کناری خواهد رفت.

از طیفی با انگیزه ها و رویکردهای متفاوت که بگذریم، گرایش و رویکرد جمع قابل ملاحظه ای از ایرانیان مقیم خارج از کشور نشان از علاقه و محبت آنان به کشور و حفظ منافع ملی ایران داشته و دارد. اظهارات و نوشته های اکثر آنها نشانه اولوبت منافع ملی ایران برای آنها است. بسیاری از آنها بنا به گفته خودشان و دیگران، در گفته ها و نوشته های خود حال که در خارج از کشورند، ملاحظات بیشتری را مورد توجه قرار می دهند در قیاس با زمانی که در داخل بودند. آنها به رغم هزینه های زیادی که در این سالها متحمل شده اند، هیچ موضوعی از اهتمامشان به ایران و مباحث کشور نکاسته است. در یک کلام ایرانی، ایرانی است، درهرجای جهان که باشد.
اظهارات وزیر اطلاعات گام نخست یک حرکت ارزشمند است که البته قطعا با مخالفت های زیادی مواجه خواهد شد. برای مقابله با این موج مخالفت، باید این گفته ها با حمایت رسانه ها و چهره های مقبول و مرجع فکری مردمی استمرار یابد تا شاهد موج بازگشت ایرانیان مهاجر و علاقمند به وطن باشیم که بسیاری از آنان ناخواسته ناگزیر از مهاجرت شده اند.
جرس

جمیله کدیور | لینک ثابت | نظر (2)