ما و المپیک

فرصتی پیش آمد و بالاخره ما هم برای دیدن یکی از مسابقات المپیک به یمن وجود صهبا خانم شرکت کردیم.
حدود یک ماه پیش مدرسه صهبا به بچه ها گفته بودند تا نامه ای برای مسئولان المپیک بنویسند و در آن نامه به یکی از بازیهای مورد علاقه خودشون اشاره کنند و بعد هم ضمن بیان مزایای آن بازی نسبت به سایر بازیها، بگویند که چرا دوست دارند در آن شرکت کنند. به بهترینها بلیط المپیک بعنوان جایزه داده می شد.صهبا هم نامه خودش را نوشت و به چند مزیت والی بال نسبت بسایر بازیها اشاره کرد.
و در آخرین روز مدرسه، صهبا با دو بلیطی که برنده شده بود به خانه آمد . یکی برای خودش و یکی برای همراه.
مسابقه روز پنج آگوست بود. و قرار شد من و صهبا برای دیدن مسابقه برویم.هرجند انتخاب رشته مورد علاقه با دانش آموز بود، ولی اینکه بلیط ما برای کدام تیم ها باشد، به اختیار برگزار کنندگان مسابقه بود. بعدا از طریق اینترنت متوجه شدیم مسابقه بین تیم زنان امریکا و ترکیه است.
نظم و برنامه ریزی بهتر از آن بود که تصور می کردیم. از مترو که با بلیطهای مخصوص المپیک سوار شدیم تا مقصد که پیاده شدیم هر چند قدم افراد داوطلب راهنما در طول مسیر ایستاده بودند و راهنمایی می کردند مسیر استادیوم را با حضور همین راهنماها می شد براحتی و بدون هیچ مشکلی پیدا کرد.
در طول مسیر خیلی ها بدنبال خرید بلیط با تکه مقوایی که روی آن درخواست خرید بلیط را نوشته بودند هر از چندی به جشم می خوردند.
بعد از چک امنیتی، وارد مجوطه اصلی شدیم.
سالن بسیار بزرگ بود و البته صندلی خالی هم به نسبت زیاد داشت، ولی باز هم فکر نمی کردیم این همه جمعیت برای دیدن والی بال بیایند.
برغم اینکه تیم ترکیه به امریکا باخت، ولی به نظرم خیلی قوی بازی کرد.
جای شما خالی فضای جالبی بود. بخصوص برای علاقمندان والی بال و ابشارهای قوی و حاخالی های دیدنی...

جمیله کدیور | لینک ثابت | نظر (1)