انقلاب تونس

کسی تصور نمی کرد شعله ای که از تن جوان مظلومی که در چرخ دستی اش سبزیجات می فروخت،برخاست، سوختبار تحول در تونس میشود

زین العابدین بن علی پس از ۲۴ سال حکومت مطلقه، در ۷۲ سالگی از تونس گریخت.

اگرچه کاخ الیزه از ورود بن علی به پاریس اعلام بی خبری کرده است، تلویزیون بی اف ام فرانسه اظهار داشت، رییس جمهور سابق تونس به پاریس گریخته است. خبرهایی هم حاکی از ورود او به مالت هست.

شدت تحولات در کمتر نقطه ای از جهان با این سرعت منجر به نتیجه می شود که مردم تونس بساط بن علی را یک ماهه برچیدند. تظاهراتی که ابتدا در اعتراض به بیکاری ، گرانی و فساد اداری در تونس آغاز شد، در کمتر از یک ماه با جهتگیری مشخص سیاسی ، شخص بن علی را هدف گرفت.


روز قبل، بن علی اعلام کرد که در دور آینده، نامزد ریاست جمهوری نخواهد بود. او گفته بود که سانسور مطبوعات و اینترنت را لغو می کند.


او قول داده بود که به فکر حل نگرانی های تظاهرکنندگان، از جمله افزایش چهار برابری بهای غذا طی هفته های اخیر ست.

و خطاب به ملت، چند بار تأکید کرده بود که "من حرف شما را فهمیدم" . ولی تظاهرکننده‌ها بر این باور بودند که وعده های دیشب آقای بن علی برای اعمال اصلاحات سیاسی و اقتصادی فوری در این کشور کافی نیست و او باید برود.

و بالاخره رفت...

. این که اعتراضات یکماهه تونس، ناگهان در بسیاری از مناطق و شهرها رخ می دهد، و در کمتر از یکماه منجر به سقوط بن علی می شود، حاکی از نارضایی مردمی وسیع علیه حکومت است . خشمی فروخورده که پس از بیست و چهار سال با جرقه ای پیش بینی نشده ناگهان به آتشفشانی منجر می شود.

کسی تصور نمی کرد شعله ای که از تن جوان مظلومی که در چرخ دستی اش- طواف- سبزیجات می فروخت، برخاست، سوختبار ماندگار یک تحول در تونس می شود.

ماموران پلیس چرخ تره بار محمود بوعزیز را در ۱۷ دسامبر- ۲۷ روز پیش- واژگون کردند چون او اجازه کار نداشت و فقر هم به استخوان او رسیده بود. خودش را آتش زد و آن شعله مظلومیت در پیکر یک ملت که استبداد، فقر و فساد را بیست و چهار سال تحمل کرده بودند، گرفت و تونس شعله ور شد.

هفته پیش همسر بن علی گریخت. دیروز داماد و دخترش و روز جمعه هم خودش...هر چند صدای ملت را هم شنیده بود...

سرانجام دیکتاتور هایی که به صندلی می چسبند، خود را حق مطلق می دانند و حکومت مطلقه را حق خود و در تحقیر و سرکوب ملت خویش هر چه از دستشان بر می آید انجام می دهند همین است.

در روی پلاکاردی در مقابل وزارت کشور تونس نوشته بود: نه می بخشیم و نه فراموش می کنیم.

بر پلاکارد دیگری: دیگر بس است، به خدا بس است. و بر دیگری: اراده مردم شکسته نمی شود.

شعار مردم این بود: بن علی، برو و قیام ادامه دارد .

این ها نشانه های بی تابی و طاقت سوخته یک ملت است که سالهاست به جان آمده بود. نه از حضور نظامیان ترسید و نه از آتش گشودن لباس شخصی ها و امنیتی های شناخته شده به روی مردم. ایستاد تا حکومت دیکتاتوری بن علی فرو ریزد.

محمد غنوشی گفته است ظرف شش ماه انتخابات آزاد برگزار خواهد شد.

امشب مردم تونس، بعد از بیست و چهار سال شبی را بدون سایه سنگین و شوم بن علی سحر می کنند. بدون تردید این سحرگاه، ابتدای حرکت مردمی تونس به سمت آزادی ست.

سحرگاهی که می تواند برای بسیاری از ملت های تحت ستم استبداد نزدیک باشد، اگر فقط به قدرت خود اعتنا و اعتماد داشته باشند

جمیله کدیور | لینک ثابت