دقایقی با رییس جمهور آینده

"آقای" رییس جمهور!
سلام
انتخاب شما را به عنوان رییس جمهور ایران تهنیت می گویم. می خواهم با شما صریح و ساده حرف بزنم. امیدوارم دقایقی از وقت خود را به خواندن اختصاص دهید.

آقای رییس جمهور
سالهاست که هم جنسان من احساس می کنند در غبار تعصبات سیاسی، مذهبی، قومی گم شده اند؛ دیده نمی شوند و صدایشان در میان غوغاهای متنوع مردان شنیده نمی شود.
البته هر از چندگاه به عنوان تماشاچی صحنه های بازی مردان سیاست ، ما هم دعوت می شویم؛ ولی همواره در ردیف های آخر، ایستاده، نظاره گر باقی می مانیم.
آقای رییس جمهور

می دانید که تقریبا تمامی کاندیداهای ریاست جمهوری در دوران مبارزات انتخاباتی از زنان و نقش آنان در جامعه و انقلاب فراوان سخن می گویند. اما بعد از انتخابات به اصطلاح جا می زنند و تمامی آن وعده های شیرین و سخنان شکرین را از یاد می برند.
هیچ وقت از یاد نمی برم وقتی دولت اصلاحات شکل گرفت و در باره حضور خانم ها به حد اقل اکتفا شد، رییس جمهور وقت گفت: استفاده از زنان در مدیریت های عالی" ریسک" است! و دیگر "دولتزنان" هم به جای نقد و اعتراض، موضوع را توجیه کردند.
من از شما می خواهم خودتان انصاف دهید . اگر در زمینه ای دیدید که زنانی وجود دارند که دانش و استعداد متناسب با مدیریت درجه اولی دارند؛ از آنان استفاده کنید.
آقای رییس جمهور!
شما این دور باطل را بشکنید. به زنان در مدیریت های عالی به بهانه "بی تجربه بودن" فرصت خدمت داده نمی شود و به خاطر "زن بودن" فرصت کسب تجربه نمی دهند. چه کسی گفته است که زنان ما نمی توانند سفیر یا استاندار، معاون وزیر یا وزیر باشند؟ لازم است در این دوره شما این تابو ها را بشکنید، از فشارها نهراسید و تهدیدها را به فرصت استفاده از شایستگی زنان تبدیل کنید تا در انتهای همین دوره شاهد حضور زنانی مجرب در مدیریت های عالی باشیم.
آقای رییس جمهور
توجه کنید که زنان نیازمند ترحم و لطف نیستند، حقوق آنان را در زمینه های مختلف، بر حسب شایستگی هایی که دارند، تامین کنید. به عبارتی این امتیازی نیست که شما به زنان مرحمت می کنید، بلکه حقی ست که سالها از زنان تحت عناوین شرعی ، عرفی یا قانونی دریغ شده است.
آقای رییس جمهور

باور کنید زنان از این همه تبعیض، تحقیر و ظلم به جان آمده اند. اگر نسل های گذشته، بردبارانه این همه فشار را به دلیل نداشتن چاره ، به مصلحت تحمل می کردند، نسل جوان و نوجوان ما نسلی است که نه مصلحت اندیشی نسلهای گذشته را دارند و نه تحمل و بردباری آنان را؛ نسلی که در "حال" زندگی می کند و برای گذشته و آینده بهایی قایل نیست و پیش بینی هر اقدامی از آنان می رود.زودتر، قبل از آنکه دیر شود کاری کنید.
آنچه مشخص است آنکه دل نگرانی، یاس، ناامنی وعدم رضایت از وضع موجود، وجه مشترک همه نسل ها به حساب می آید.
آقای رییس جمهور
با توجه به شجاعتی که در شما سراغ دارم، تابوی عدم معرفی وزیر زن را بشکنید. بگذارید کاندیداهای " زن "وزارت از سوی شما در رای اعتماد از شایستگی خویش دفاع کنند. اگر چنان توانی را داشتند، باور کنید که گام بلندی در جهت احقاق حقوق زنان برداشته اید.
آقای رییس جمهور!
وقتی وزرای زن خارجه، دفاع، اطلاعات، فرهنگ، کشور ، اقتصاد و... را در کشورهای مختلف می بینم، دریغ می خورم که آیا زنان ما فقط به درد حفاظت از محیط زیست یا حوزه استحفاظی خودشان یعنی زنان و خانواده می خورند؟ و هیچ تخصص دیگری در بین زنان به جز این دو مورد وجود ندارد؟
زنان را در حصار امور زنان محدود و منحصر نسازید. گویی اگر زنی شایستگی داشت، باید فقط در موضوع امور زنان فعال باشد! از اینکه می بینم ما زنان را نه به خاطر تخصص مان ، بلکه به خاطر زن بودنمان ارزیابی می کنند و سمت می دهند،( اگر بدهند) بیش از پیش دچار عذاب می شوم .

آقای رییس جمهور
شما در باره زنان در دوره مبارزه انتخاباتی وعده هایی را داده اید. این وعده ها را هر از چند گاه با خود تکرار کنید و به همسر گرامیتان بگویید، هر هفته این وعده ها را به شما یاد آوری کند.
امیدوارم در ماه های آخر دوره مسئولیتتان از عمل به وعده ها خرسند باشید.

جمیله کدیور | لینک ثابت | نظر (17)