آی آدمها که بر ساحل نشسته، شاد و خندانید

فردی در برابر مجلس بنزین بر روی خودش ریخته ، خود را آتش می زند ، معالجات بعدی نیز جواب نمی دهد و در برابر چشم ما آدمها جان می سپارد.
در اخبار آمده بود که جانباز است، بعدا از تریبون مجلس، رییس مجلس در تایید صحبت رییس کمیسیون امنیت ملی که در تذکری پیرامون موضوع،خواهان حفظ جایگاه مجلس شده بود، گفتند که آن فرد جانباز نبود، معتاد و دارای سابقه زندان است.آقای کوثری نایب رییس کمیسیون امنیت ملی نیز در گفتگو با بی بی سی فارسی با ذکر نام آن فرد،که دیگر دستش از دنیا کوتاه است، به تکرار همان مضامین رییس مجلس و رییس کمیسیون امنیت ملی با تفصیل بیشترمی پردازد..
اصلا نمی خواهم وارد جزئیات مساله بشوم. فرض کنیم این فرد معتاد، مساله دار و یا دارای مشکلات روحی و روانی و یا دارای هر خصیصه نامطلوب دیگربود .
وقتی فردی خودش را دربرابر مجلس به آتش می کشد، یعنی کارد به استخوانش رسیده است. او که می داند وقتی بنزین بر سرش می ریزد و خودش هیزم سوخت خود می شود، چه بر سرش می آید. آیا باید فرد یا افراد، ولو معتاد و مسئله دار وبا سابقه و... آنچنان رها و بی توجه بمانند که تنها راه نجات خود را خود سوزی بدانند؟
زنان جوان یا دختران نوجوان ما که در جنوب و غرب کشور به دلیل رسوم عقب مانده و ضد انسانی
خود سوزی می کنند هم معتاد و مساله دارند؟ آن ها در شهرها و روستا هایی دور افتاده، بدور از رسانه و در غربت وتنهایی و بدور از چشم همگان خود را آتش می زنند و این مورد تازه در برابر مجلس یعنی در متن اخبار و رسانه؛ به گونه ای که رییس مجلس هم ناگزیر از توضیح، ولو توضیحی نامناسب می شود..
متاسفانه موضع گیری رییس مجلس شتابزده و ناشیانه بود. حتی اگر سخن ایشان درست بود، نمی بایستی آتش دیگری به عواطف و احساسات خانواده آن فرد زد ..

آقای رییس مجلس!
اصولا بحث بر سر جانباز بودن یا نبودن یک فرد نیست؛ که اگر جانباز بود و خود را به آتش کشید، نگران شویم و اگر جانباز نبود و خودسوزی کرد ،حتی آگر معتاد و سابقه دار بود ؛ هپچ مسئولیتی متوجه حکومت نباشد.معتادان و مساله داران و زندانیان هم انسانند وهم ایرانی. حکومت نمی تواند نسبت به مسایل و مشکلات آنان بی تفاوت باشد. همانگونه که مجلس در اندیشه حل مشکلات نمایندگان بوده و هست که برای آنها خانه ای را به قیمت مناسب اجاره کند یا وام و کمک مناسب بگیرند و در وقت مشکل به چاره جویی مشکلات آنان برآید،بایدبه فکر موکلین خود نیز باشد که از سر ناچاری مرگ در آتش را بر زندگی جهنمی ترجیح ندهند. و حتی اگر کمکی هم از دستش نمی آید و کار به جایی می رسد که نتیجه اش خودسوزی و مرگ آن فرد است، با آبروی او و بازماندگان او بازی نکند.
اعتماد ملی

جمیله کدیور | لینک ثابت | نظر (26)