چرا هیچ کس ما را نمی بیند؟

حکیمی یونانی ر ا پرسیدند تفاوت میان جنگ و صلح چیست؟
پاسخ داد: در ایام جنگ پدران و مادران، بدن های فرزندان خود را دفن می کنند و در ایام صلح فرزندان، بدن والدین خود را.
این روزها صحنه های غم انگیزی در غزه در جریان است. پدران و مادرانی که در غم از دست رفتن کودکان خود ضجه می زنند و بر سر می کوبند. کودکانی تنها و زخمی که پدر و مادر و دیگر اعضای خانواده خود را صدا می زنند و صدایی نمی شنوند. مادرانی که برای کودکان شیرخوار خود شیری نمی یابند. پیرزنانی و پیرمردانی که سهم خود را از زندگی می پرسند که جز جنگ و رنج نصیبی نداشتند و می پرسند چرا ما و فرزندان ما و فرزندان فرزندان ما نسل پشت نسل زندگی خود را در جنگ گذرانده اند و همسایگان ما در صلح ؟ بچه هایی که با اشک می پرسند نمی دانیم این جنگ چرا در جریان است ... و این سوال بی پاسخ که چرا هیچ کس ما را نمی بیند؟
و والدینی که اشک ریزان بدن کودکان خود را دفن می کنند و...
چه تلخ است آن چه را که می بینی و تلختر آنکه هیچ اقدامی برای حل و خاتمه این بحرانی انسانی بعد از 10 روز از آغاز آن انجام نمی شود.فلسطین روزهای سختی را پشت سر می گذراند.
نمی دانم چرا بر غم های فلسطین پایانی نیست؟ راستی چرا هیچ کس این همه رنج را نمی بیند؟

جمیله کدیور | لینک ثابت | نظر (7)