...چه تشنه اند!

از یک سواخبار مربوط به انتخابات کشور خودمان را پیگیری می کنم، از سوی دیگر هم خبرهای مربوط به انتخابات آمریکا تیتر شبکه های معروف تلویزیون های جهانی و روزنامه های مشهور است. امروز خبر دفاع جانانه هیلاری کلینتون از اوبا ما را گوش می کردم. هیلاری با شوق از اوباما حمایت کرد و گفت یک حزب یک کاندیدا دارد و یک هدف آن هم پیروزی و راه یافتن به کاخ سفید است...
تلویزیون ها و روزنامه ها هم مدام نظر کاندیدا ها در باره مسایل مختلف را بررسی می کنند، حتی گرایش دینی آن ها را.
به عبارت دیگر جامعه را از اطلاعات و تحلیل اشباع می کنند.
اما انتخابات خودمان! انگار بنا بر جا انداختن کاندیدای مورد نظربه هر قیمتی است و دیگران را در برابر عمل انجام شده قرار دادن شیوه همه است. ابتدا احزاب کاندیدای خودشان را اعلام می کنند، در حالیکه خود کاندیداها بعضا سخن صریحی در این باره نگفته اند.انگار کاندیداها هم تکلیف خود را نمی دانند.
اساسا بحث بر سر این نیست که کاندیدا های مورد نظر چه پیام و برنامه ای برای این دوره انتخابات دارند. تمام حرف این است که چه کسی بیاید. گویی هر کدام هم عصای سحر آمیزی در دست دارند که می توانند کشور را بعد از این همه عقب ماندگی ، به نحو احسن اداره کنند.
نکته قابل توجه این است که غربی ها را متهم می کنیم که دنیا گرا هستند و ما این پست ها وسمت ها را برای انجام خدمت می خواهیم؛ شیفته خدمتیم نه تشنه قدرت! ولی وقتی حمایت کاندیداهای از دور خارج شده از مک کین و اوباما را می بینم و با جنگ قدرت درون جناح های خودمان مقایسه می کنم، به این نتیجه می رسم که شیفتگان خدمت چه تشنه اند!


جمیله کدیور | لینک ثابت | نظر (5)