زنان و سقف تحمل دولت"مردان"

ماهنامه زنان هم لغو امتیاز شد. ظاهرا این سلسله توقیف نشریات سر توقف و باز ایستادن ندارد.

ماهنامه زنان فرصتی بود برای زنان که با مسایل خویش آشنا شوند، هم چنان که نشریات دیگر مخصوص به زنان نیز چنین داعیه ای داشته و دارند ؛ اما در باره ماهنامه زنان باید گفت که" دشمن طاووس آمد پرّ او". اگر ماهنامه زنان در طرح مسایل مبتلابه زنان و جذب مخاطب ناموفق بود، با مشکلی مواجه نمی شد. این هم از عجایب سرزمین ماست که تا نشریه ای پر و بال پیدا می کند و اقبال عمومی می یابد، جوانمرگ می شود. شرق و هم میهن از این مقوله بودند. این بار هم نوبت به نشریه ای رسید که توانست نزدیک به دو دهه ایستاده باقی بماند و حال از ساحت مطبوعات کشور حذف می شود.
خراب کردن بناهای آباد ارزش نیست،ساختن و تولید و استمرار حرکت درسنگلاخ فرهنگی هنر است.با یک بولدوزر در یک آن می شود آثار و بناهای فرهنگی که با خون دل خوردن صدها مهندس فرهنگی همراه بوده ازبین برد.

همه آنانی که با مطبوعات آشنایند، می دانند که تاسیس یک نشریه و دوام آن چه توان و طاقت و ایستادگی و نیز دلهره هایی را به همراه دارد ؛ می توانند احساس کنند که یک نشریه پس از سال ها جزو هویت مسئول و مدیر نشریه می شود. حقیقت زندگی او با نشریه شکل می گیرد. خانم شرکت در این سال ها ماهنامه زنان را تبدیل به نشریه ای موفق و تاثیر گذار کرده بود. زنان تبدیل به هویت و زندگی او و جزئی از هویت فرهنگی جامعه زنان شده بود. چگونه می توان به او ، هیات تحریریه و مخاطبینی که هر ماه در انتظار انتشارزنان لحظه شماری می کردند، دلداری داد و از کوتاه شدن سقف تحمل دولتمردان در پذیرش حداقلها ابراز تاسف کرد؟ وقتی متولیان فرهنگ خود مدعی علیه می شوند ،آیا می توان انتظاری جز این داشت؟

در ادامه روند تک صدایی شدن هر چه بیشترجامعه و حذف هر صدای مخالف، وقوع چنین اتفاقاتی را در آینده ، نباید چندان دور از تصور و عجیب تلقی کرد.

روزنامه اعتماد



جمیله کدیور | لینک ثابت | نظر (7)