یک تیر و چند نشانه

صبح روز دوشنبه سوم اردیبهشت ،یکی ازبرنامه های رادیو معارف که قبل از ساعت 8 پخش می شود ،اشاره به برگزاری کنفرانس برلین در سال 1379 به عنوان یکی از وقایع تاریخ و عدم اعتراض شرکت کنندگان در این کنفرانس به رفتار غیر اخلاقی معترضین داشت.احتمالا این خبر ومضمون این برنامه تقویم تاریخ، در شبکه های دیگر نیز به همین گونه قلب و تحریف شده پخش شده باشد.
جای تعجب است که به رغم رد این مطلب به کرات از سوی شرکت کنندگان در ایام مورد نظر و فیلم های موجود،رسانه ملی هنوز همچنان در صدد مشوه ساختن افکار عمومی ست.
به نظرم رسید اکنون پس از گذشت 7 سال از برگزاری کنفرانس برلین ،نگاهی دوباره به این کنفرانس و پیامدهای پس از آن داشته باشیم.
کنفرانس ایران بعد از انتخابات (جامعه مدنی و اصلاح طلبان در ایران) از 19 تا 21 فروردین 1379 به مدت 3 روز از سوی بنیاد هاینریش بل در خانه فرهنگ های جهان در برلین برگزار شد.
هدف از برگزاری این کنفرانس از یک سو نشان دادن نظرات متنوع طیف های مختلف فکری اصلاح طلب بود،تا بین اصلاح طلبان و اندیشمندان داخلی و فعالان سیاسی خارج از کشور پلی ایجاد کنند.و از سوی دیگر برگزاری گفتگو بین شخصیت های ایرانی و آلمانی جهت ترمیم و بهبود وضع افکار عمومی آلمانها نسبت به ایران و به تبع آن افزایش روابط اقتصادی و صنعتی طرفین.
واکنش های سیاسی داخلی و خارجی در سطح دولتمردان،گروههای سیاسی،واکنش های مردمی ،ائمه جمعه،مطبوعات و سیمای جمهوری اسلامی، این موضوع را عملا تبدیل به یک موضوع ملی کرد. موضوعی که پس ازگذشت سالها عملا جزو تاریخ این کشور ثبت شده است.

17 شرکت کننده در این کنفرانس با گرایش های متنوع از گرایش دینی تا سکولار شامل آقایان و خانم ها عزت الله سحابی ،شهلا لاهیجی،اکبر گنجی، شهلا شرکت، حسن یوسفی اشکوری ، منیرو روانی پور،کاظم کردوانی، علیرضا علوی تبار ،خدیجه مقدم، حمید رضا جلایی پور ،چنگیز پهلوان ،مهر انگیز کار، محمد علی سپانلو،فریبرز رییس دانا،علی افشاری، محمود دولت آبادی و جمیله کدیور بودند.(روایت شخصی مرا از این واقعه می توانید در کتاب توهم توطئه بخوانید)..
کنفرانس از یک سو مورد مخالفت و اعتراض برخی گروههای اپوزیسیون خارج از کشور از جمله حزب کمونیست کارگری ،و دیگر گروههای افراطی چپ و سلطنت طلبان قرار گرفت و از سوی دیگر در داخل با واکنش برخی جریانها و روزنامه های جریان ساز مواجه گردید.این حرکت مطابق روال معمول از روزنامه کیهان در اعتراض به مصاحبه اکبر گنجی شروع شد و با پخش گزینشی و جهت دار یک فیلم 30 دقیقه ای از حدود 16 ساعت نشست های کنفرانس در دو شب متوالی 29 و 30 فروردین ماه 79 از شبکه اول سیمای جمهوری اسلامی جنبه ملی و ابعادی فراگیر گرفت.سیمای جمهوری اسلامی با پخش صحنه هایی از عریان شدن یک مرد ،رقصیدن یک زن ،فریادهای مرگ بر...و بریده هایی از فیلم روزهای مختلف در کنار این صحنه ها ،کلید برخورد محاسبه شده با اصلاحات و اصلاح طلبان را زد.
سیما ی جمهوری اسلامی به جای انعکاس برایند این کنفرانس، آنرا در ادامه برنامه هایی چون هویت،چراغ ،کارناوال شادی عصر عاشورا به حربه ای برای تصفیه حساب سیاسی با جریان اصلاح طلب تبدیل کرد و با نمایش صحنه های فوق الذکر در تلاش بر اینکه جریان اصلاح طلبی را به بی دینی ،سکولاریسم ،تمایلات ضد اخلاقی و بی بند وباری متهم نماید و رفتار شنیع مخالفان شرکت کننده را به حساب اصلاح طلبان داخلی بگذارد،زمینه ساز حرکت های سیاسی-قضایی در روزهای بعد شد.
مخالفان اصلاحات به دنبال پخش این فیلم گزینشی و مونتاژ شده و به بهانه کنفرانس ،امضای تومار ،راهپیمایی و تعطیل حوزه ها را در پیش گرفته ،ازمحاکمه و مجازات شرکت کنندگان کنفرانس ،برکناری وزیر وقت فرهنگ و ارشاد اسلامی و برچیده شدن بساط روزنامه ها به عنوان پایگاه دشمن سخن گفتند.
به دنبال این فضاسازی رسانه ای و به دنبال آن اقدامات سیاسی ،فاز قضایی شروع و حکم احضار برای همه شرکت کنندگان فرستاده شد و به اتهام اقدام علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام ساعتها بازجویی و تفهیم اتهام شدند و بالاخره جمعی بازداشت و جمعی با قرار کفالت یا وثیقه تا زمان برگزاری دادگاه آزاد شدند.
7 سال پیش در چنین روزهایی (دهه اول اردیبهشت 79)و به دنبال فضای ایجادشده پس از کنفرانس ،11 روزنامه (به عنوان پایگاههای دشمن )از جمله آریا، عصر آزادگان ،آزاد،آفتاب امروز،فتح،گزارش روز،پیام آزادی،بامدادنو،صبح امروز ،اخبار اقتصاد، مشارکت و چندین هفته نامه و ماه نامه تعطیل شدند.
تمایل برای تاخیر در تشکیل مجلس ششم که با رای بالای اصلاح طلبان اکثریت را به خود اختصاص می داد و تلاش برای خدشه در آرای نمایندگان تهران و باطل کردن انتخابات تهران هم در ادامه همین جریانات برای مقابله باحرکت اصلاحات بود.
در یک کلام کنفرانس برلین تبدیل به حربه ای شد برای برخورد با اصلاحات و اصلاح طلبی و نمادهای آن از جمله مطبوعات و مجلس ؛و حذف چهره های تاپیرگذار اصلاح طلب از صحنه سیاسی و رسانه ای کشور.

جمیله کدیور | لینک ثابت | نظر (3)