معلم ها و اعتراضاتی که گسترده می شود


کشورمان در روزهایی که گدشت،ایام پر التهابی را پشت سر گذاشت.این تنش نه فقط در حوزه سیاست خارجی و متاثر از مباحث هسته ای بود،بلکه در زمینه مسائل داخلی نیز با چالش های جدی دست به گریبان بود.گذشته از مسائل کارگری و دانشجویی و جنسیتی،مهمترین مسئله یک ماهه گذشته حرکت های اعتراضی -صنفی معلمان در سراسر کشور بود.

معلمان در یک ماه اخیر 6 تجمع اعتراض آمیز در تهران در مقابل مجلس در روزهای 15 بهمن،اول اسفند،12 اسفند،15 اسفند ، 17 اسفند و 23 اسفند برگزار کردند.این اعتراضات بتدریج با حمایت و پشتیبانی تشکل های صنفی معلمان در دیگر نقاط کشور همراه شده است.

به گفته برگزارکنندگان تظاهرات معلمان ،وضعیت معیشتی آنها در سالهای گذشته با توجه به وعده هایی که داده شده ،نه تنها بهتر نشده،بلکه بدتر هم شده است.به تعبیر یکی از آنها نان هم از سفره های آنها پرواز کرده است.آنها بر این باورند که نه فقط به وعده هایی که داده شده عمل نشده ،بلکه وضعیت فرهنگیان هر سال نسبت به سال قبل بدتر و بدتر شده است.مهمترین خواسته های صنفی معلمین تصویب و اجرای بدون قید و شرط نظام هماهنگ پرداخت حقوق کارکنان دولت در اول فروردین 86 بویژه بندهای 10 و 13 این لایحه ،تحقق عدالت بین حقوق بگیران دولت ،حمایت از تشکل های صنفی ،نگرانی از رواج تحجر وعدم برخورد اطلاعاتی و قضایی با فعالان صنفی اعلام شده است.

آنها اعلام کرده اند که اگر علت عدم تصویب نهایی نظام هماهنگ پرداخت ،ناتوانی دولت در تامین بودجه اعلام شده ،هزینه هایی که از طرف دولت در بسیاری نقاط دیگر هزینه می شود ،می تواند صرف تامین مایحتاج معلمان کشور شود.

علیرغم گستردگی حرکت معلمین در تهران و دیگر نقاط کشور متاسفانه اخبار این حرکت صنفی و غیر سیاسی از رسانه ملی که معمولا در اطلاع رسانی خبرهای کم اهمیت یا بی اهمیت داخلی و خارجی از شبکه های مختلف در ساعات متفاوت ،همچنین پوشش خبری حرکت های اعتراضی مخالف دولت در دیگر نقاط جهان کوتاهی نمی کند،به ارائه کوچکترین خبری از تجمع اعتراضی معلمین که جنبه صنفی دارد،برای اطلاع افکار عمومی اقدام نکرده است.

معلمین شرکت کننده در این سلسله تجمعات اعتراضی حرکت خود را کاملا صنفی وغیرسیاسی دانسته و سعی کرده اند اجازه بهره برداری سیاسی از آن را ندهند.تاکنون نیز در این زمینه موفق عمل کرده اند.

از طرف دیگر نحوه برخورد با این حرکت اعتراضی از سوی حاکمیت نشانه سردرگمی مسئولین در نحوه برخورد با آن است.بازداشت شبانه چهره های شاخص این حرکت و آزادی سریع آنها ،بستن برخی ایستگاههای متروبرای ممانعت از پیوستن دیگر معلمان به تجمع اعتراضی روز سه شنبه وپنج شنبه گذشته ،قطع کردن آنتن تلفن های همراه ،تلفن های کارتی و...بازداشت دوباره دهها نفر از سران حرکت معلمین در روز گذشته ، نشانه احساس خطر از این حرکت را دارد.ضمن اینکه مذاکرات جسته گریخته نمایندگان معلمین با مجلسیان و دولتیان هنوز به نتتجه ای منجر نشده است.همین امر موجب شده در فضای بشدت سیاسی و سیاست زده کشور، رسانه های مکتوب نیز نسبت به پوشش خبری این تجمعات کمتر از خود رغبت نشان دهند.و این در حالی ست که بسته بودن اغلب سایت های خبری نیز امکان کسب اطلاع از کم و کیف این حرکت را دشوار کرده است.

معلمین با یک حرکت چند وجهی شامل تحصن و تظاهرات ،مذاکره با مسئولین، و تعطیلی مدارس عملا دولت نهم را با یک چالش جدی مواجه کرده است.این چالش در کنار ناکارامدی وزیر و وزارت خانه آموزش و پرورش در مدیریت این مجموعه گسترده ،بحران موجود را عمیق تر کرده است.

اگر این حرکت اعتراضی ،آنگونه که اعلام کرده اند با تعطیلی مدارس و همراهی دانش آموزان همراه شود ،چه کسی پاسخگوی عواقب آن خواهد بود؟

بدون تردید اگر چنین شود ،صنف معلمین حمایت اصناف دیگر را نیز به تدریج به خود جلب خواهد کرد.البته اگر برخوردهای حکومتی با معلمین گستره وسیعی بخود نگیرد.

موجب دریغ است که در آیینی که معلم هم سنخ پیامبران تلقی شده،به گونه ای عرصه بر معلمین تنگ شود که برای حل مشکل معیشتی خود ناگزیر از تحصن و اعتراض شوند.این در حالی است که در بسیاری از کشورها همچون ژاپن و کره جنوبی معلمین بالاترین حقوق ها را دریافت می کنند.

نحوه پاسخ حاکمیت به خواسته معلمین ،چه مثبت و چه منفی می تواند مهم و تعیین کننده باشد.پاسخ مثبت ضمن آنکه بار مالی گسترده بر دولت خواهد داشت، با توجه به حجم وعده های عمل نشده دولت به اقشار و صنوف مختلف در استانها و شهرهای کوچک و بزرگ ، موجب خواهد شد سایر صنوف را نیز به تاسی از حرکت معلمین وادار سازد، از طرف دیگر پاسخ منفی و یا وقت کشی باعث خواهد شد دامنه اعتراض معلمین گسترده و گسترده تر شود.ضمن آنکه گستردگی دامنه اعتراض مانع از آن خواهد شد که براحتی برخورد با سایر صنوف و گروههای اجتماعی، حکومت بتواند به برخورد با معلمین بپردازد.

جمیله کدیور | لینک ثابت | نظر (9)