خطر جای دیگری ست آقایان!

خبر کوتاه است.نزدیک به چهل نفر از فعالان زن در چلو دادگاه انقلاب بازداشت شده اند.
این اتفاق در آستانه روز جهانی زن رخ داده است.ممکن است مسئولین ما برای خیلی از موضوعاتی که مورد ارزش و احترام جهانی ست، تره هم خورد نکنند.خوب این حق مسلم آنهاست.ولی پاسخ به افکار عمومی دنیا که همواره نسبت به مسئله زنان حساس بوده ،با چنین برخوردهای خشنی چه خواهد بود؟
با برخورد با یک تجمع محدود در 22 خرداد، حرکتی اجتماعی را تبدیل به یک موضوع سیاسی - امنیتی کردند. این دفعه هم به سیاق سابق،همه را به اداره مبارزه با ...در خیابان وزرا برده و از آنجا به اوین منتقل کرده اند.به نظر می رسد تصور می کنند همه امور را با رعب و سرکوب می شود خاموش کرد. آقایان! مشت آهنین در مسائل فرهنگی -اجتماعی خود بخشی از مشکل است نه راه حل.
در این شرایط حساس کشور که در آستانه صدور دومین قطعنامه شورای امنیت علیه ایران هستیم، در مناطق مرزی با انواع و اقسام مشکلات قومیتی مواجهیم، مسئله حمله چه جنگ روانی باشد یا نباشد،هر آن جدی تر می شود،گسترده کردن دامنه ی مخالفان، با چنین اقدامات ناموجهی چه پیامی می تواند داشته باشد؟
یعنی آستانه ی تحمل نظام اینقدر پایین آمده که تحمل مخالفت 40 زن منتقد را ندارد؟ آقایان! مجرمین با کمال جسارت و حمایت در خیابانها راه می روند و در همه ی شئون زندگی مردم ، اخلال می کنند، کسی حریف شان نیست. به کجا رسیده ایم که ظرفیت تحمل پذیری یک مجموعه به چنین وضعیت پارادوکسیکالی رسیده ! از یک طرف در مقابل دنیا ایستاده ایم و هماورد می طلبیم و نمی یابیم! و از طرفی از تجمع محدود چند ده نفری جمعی از زنان چنین دچار عصبیت می شویم.
آقایان! خطر جای دیگری است.

جمیله کدیور | لینک ثابت | نظر (11)