بی خیالی عمومی

انسان خیلی مواقع در زندگی دچار حیرت می شود.از جمله ی این مواقع نوع واکنش های موجود نسبت به حمله به ایران است.گذشته از واکنش های دولتی در سطوح مختلف و ادبیات قابل تامل وغریبی که استفاده می شود- و در صدد نیستم در این مورد چیزی بنویسم-، و گذشته از واکنش های رسانه ی ملی که گاه به صورت قطره چکانی خبری می دهد و بعد با تفسیر و تحلیل و لحن تمسخر آمیز گوینده ی خبر ،رفع نگرانی برای مستمعین می شود که یعنی هیچ خبری نیست ؛ واکنش و شاید بهترست بگویم بی عملی و انفعال مردم از عمق فاجعه ای که به آنها نزدیک و نزدیکتر می شود ،عجیب است.در حالی که حرکت های ضد جنگ ، تظاهرات مردمی در نقاط مختلف در واکنش به حمله ی احتمالی امریکا و دیگر متحدانش با مجوز شورای امنیت به ایران، در نقاط مختلف دنیا در حال گسترش است و نمونه ی اخیر آن در لندن بود، مردم ایران مشغول خانه تکانی شب عید و خریدهای نوروزی اند.اگرچه حرکت هایی ضد جنگ و در حمایت از صلح درایران نیز در حال جوانه زدن است،ولی گرایش عمومی توده های مردم به بی خیالی وچشم بستن به واقعیات بیرونی است. به تعبیر جمع جوانی که برای تفریح جمع شده بودند،چه کار دیگری می توانیم بکنیم،اگر الان تفریح نکنیم؟
راستی حالا که بدون ترمز و دنده در حرکت هسته ای هستیم،غیر از بیخیالی می توان خیالات دیگری هم داشت؟!

جمیله کدیور | لینک ثابت | نظر (15)