هولوکاست

1-روز26 ژانویه مجمع عمومی سازمان ملل به اتفاق آرا قطعنامه ای را صادر کرد که در آن هرگونه انکار هولوکاست محکوم اعلام شد.این قطعنامه نه فقط انکار هولوکاست را بدون هر گونه قید و شرطی محکوم می کند،بلکه از همه ی کشورها ی عضو می خواهد تا بی هیچ قید و شرطی هر گونه انکار کلی یا جزیی هولوکاست به عنوان یک رویداد تاریخی را رد کند.این قطعنامه که دو روز پیش از تصویب به پیشنهاد امریکا اعلام شد،یکی از نشانه های تنهایی حاکمان کشورمان در عرصه ی بین المللی بود.همچنین یکی از دستاوردهای فراوان دولت ایران در دوران جدید.

2-طرح چندین و چند باره ی هولوکاست در هر نشست داخلی و خارجی چه دستاوردی برای کشورمان در بر داشته است؟آیا نشانه ی تدبیر در این مقطع زمانی بود؟برگزاری کنفرانس هولوکاست در تهران با کدام هدف و با چه دستاوردی انجام شد؟ اصولا در برگزاری این کنفرانس و طرح این موضوع حکمت و تدبیری بود؟اصلا در نگاه دولتمردان ما حکمت و تدبیر چه جایگاهی دارد؟ آیا عاقبت اندیشی و سرانجام کار را دیدن، در دام تند روی و افراط نیفتادن،در نگاه آنها جایی دارد؟ با توجه به این که هنوز هم این موضوع در هر جا و با هر بهانه ای مطرح می شود، به نظرمی آید ضرورت دارد به ارزیابی دستاوردهای این طرح بپردازیم.

3- اسراییل نیاز داشت تا از خود چهره ای مظلوم نشان دهد.واقعیت این است که صهیونیست ها و اسراییل توانسته اند در مورد هولوکاست با برنامه ریزی و استفاده از ظرفیت این حادثه فرهنگ سازی کنند. این فرهنگ سازی هم درون جامعه ی یهودی و هم بیرون آن صورت گرفته است.تردید و تشکیک در این باره بدون فراهم کردن مقدمات آن، ما را به همین نتیجه ای می رساند که رسانید.

4- قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل نشانه ای بود که ایران، یعنی دولت ایران در این مورد در دنیا تنهاست.عجیب است که نماینده ایران دست کم در جلسه مجمع عمومی ملاحظات ایران را مطرح نکرد. قطعنامه به اتفاق آرا یعنی با موافقت 191 کشورحاضر، یعنی همه کشور های عضو ، به استثنای ایران تصویب شد.آیا این یک دستاورد است؟

نماینده ونزوئلا در مجمع اشاره کرده است که چرا قتل عام مردم هیروشیما و ناکازاکی به عنوان یک فاجعه مطرح نمی شود؟

نماینده مصر،ماجد عبدالعزیز در باره کشتار مسلمانان و مسیحیان سخن گفته است. و همینطور نماینده مالزی و اندونزی و ...ملاحظات خود را برای ثبت در تاریخ گفته اند.

نماینده ایران در این جلسه کجا بوده است؟غیبت یا سکوت در بزرگترین نشست بین المللی در موضوعی که کشورمان بیشترین هزینه را برایش طی یک سال اخیر پرداخته ،چه توجیهی دارد؟

این چه تدبیری است که حتی سوریه هم نمی تواند مواضع ایران را درک کند؟این دوستان ما که دائم خواهان گسترش روابط با کشورمان هستند،کجا بودند؟

5- انکار هولوکاست عملا ایران را در کنار نازی ها قرار داد و فاشیست ها و نژادپرستان کوکلس کلان، به ویژه مهمانانی که به تهران آمدند ،هم صحنه را کامل کردند.

6-فرض کنیم یهودیانی که در هولوکاست تیرباران شدند، به دار آویخته شدند، به اتاق های گاز رانده شدند، کودکانی که در گتوها در فضای و حشت و هراس و گرسنگی مردند، تعدادشان نه 6 میلیون ،بلکه یک میلیون باشد. آیا کاهش تعداد قربانیان چیزی از عمق فاجعه می کاهد.؟

اسلام به ما آموخته است که در باره دشمن هم عادلانه داوری کنیم.

"اعدلوا هو اقرب للتقوی" این عدالت در چگونگی مواجهه با دشمن است.

7- به دلیل حساسیت هایی که در باره ایران پیرامون غنی سازی اورانیوم و مسائل عراق و فلسطین و لبنان پیش آمده است، طرح هولوکاست برای ما چه ثمری داشت؟ جز آن که ما را در موضعی ضعیف و تنها و منزوی در شرایطی که بیش از هر زمانی احتیاج به یارگیری داریم، قرار دهد.

8-چرا فلسطینی ها، چرا حماس و دیگر گروههای جهادی فلسطین چنین پرچمی را به دوش نمی گیرند؟

9- در یک کلام هولوکاست نقطه قوت تبلیغاتی صهیونیسم است. با بی تدبیری به همین نقطه حمله شد و قطعنامه بی سابقه سازمان ملل هدیه ای بود که به صهیونیست ها داده شد.به جای آنکه نمایندگان کشورمان در این اجلاس به دفاع از نظرات رییس جمهور در این رابطه بپردازند،رییس جمهور برای چندمین بار در یکی از سفرهای استانی خود در جمع مردم یکی از شهرهای کوچک از هولوکاست گفت...

جمیله کدیور | لینک ثابت | نظر (14)