فرار از پاسخگویی


1-گرانی در همه ی عرصه ها از خوراک و پوشاک گرفته تا وسایل خانه و دوا و درمان بیداد می کند.گرانی خانه (اعم از خرید و رهن و اجاره)هم قوز بالا قوز شده است.شاید بشود برای هر موضوع و مسئله ای شعاری برخورد کرد و پاسخی سیاسی به خورد مردم داد و از خود سلب مسئولیت کرد و هم مشکل را به ناکارامدی دولتهای سابق احاله داد ،یا دشمن خارجی را مقصر دانست؛ ولی مشکل گرانی چنان دردسرساز و مشکل آفرین شده که صدای حامیان سابق دولت هم در آمده است.به عبارتی آش چنان شور شده که برخی ائمه ی جمعه و جماعات و نمایندگان مجلس هم به صف معترضین پیوسته اند ودر پی جدا کردن صف خود بر آمده اند.طبیعی هم هست. رونق کار این دو گروه در گرو حمایت مردم است. می بینند مشکلات معیشتی حل که نشد،روز به روز بیشتر فشار خود را برگرده ی مردم تحمیل می کند.

2-وزیر مسکن وقتی توسط خبرنگاران دوره شد،در پاسخ به علل گرانی مسکن و فشار بر مردم محروم و مستضعف،با هنرمندی تمام! از دادن پاسخ طفره رفته،لبخند ملیح و ملایمی زده ،با حرکتی نمایشی(کشیدن انگشت سبابه خود بر روی لب هایش به نشانه ی زیپ زدن بر دهان)سریعا به سمت در می روند.

فکر می کنم چنین پدیده هایی در دنیا بی نظیر یا کم نظیرباشد.

وزیر محترم می توانست چنانکه پیش از این قول داده بود،بگوید تا آخر ماه جاری توضیح می دهم؛یا پاسخ کلیشه ای "در حال بررسی ست "را تحویل خبرنگاران می داد؛یا پاسخ را به مقام دیگری مثل سخنگوی دولت احاله می داد؛یا برای خالی نبودن عریضه،پاسخی مثل گزارشهایی که در مورد سقوط هواپیما ارائه شد راارائه می کرد.

3-باسابقه ترین وزیر کابینه که هم در دولت هاشمی رفسنجانی وزیر بوده و هم در دولت خاتمی، و هم از ابتدای فعالیت دولت فعلی،آن را همراهی کرده،شدیدا در تنگنا افتاده است.هر چند سکوت وزیر گویای بسیاری از ناگفته هاست، ولی همچنان این پرسش باقی ست که چرا با سابقه ترین وزیر کابینه در مقابل این معضل و پاسخگویی به افکار عمومی ،پانتومیم بازی می کند؟

آیا سکوت ایشان ناشی از بی خبری ست؟آیا اطلاع دقیقی از مشکل مسکن ندارند؟بعید می دانم.ایشان هم به لحاظ تخصصی (مهندسی ساختمان)و هم به لحاظ تجربه ی کاری (سالها وزارت و ریاست بنیاد مسکن)قطعا از جمله ی مطلعین در این زمینه اند.

آیا ایشان به رغم دانستن مشکل،"مصلحت" را در پاسخ نگفتن و سکوت در مقابل علل گرانی می دانند؟منشاء این مصلحت کیست یا چیست؟حفظ مقام و موقعیت؟مصلحت رییس جمهور؟یا مصلحت مردم و نظام؟

اصولا پاسخ به علل گرانی فعلی هوش اقتصادی چندانی نمی خواهد.مدتی پیش رییس بانک مرکزی گفته بود در سال گذشته 35%به حجم نقدینگی افزوده شده است.آیا وزیر مسکن با این پمپاژ پول موافق بوده اند؟تک تک وزرا در برابر ملت و نمایندگان ملت مسئول و موظف به پاسخگویی اند.اگر وزیر یا مقام مسئولی سیاست های اداره ی کشور را قبول ندارند و از لحاظ کارشناسی درست نمی داند،چرا مثل رییس سازمان مدیریت استعفا نمی دهد و اگر آنها را قبول دارد چرا در صدد توضیح یا توجیه آنها به افکار عمومی بر نمی آیند؟

وزیر مسکن باید بصراحت مشکل را با مردم در میان بگذارد؛همانطور که اقتصاددانان کشور در نامه خودبه نقد سیاست های اقتصادی دولت بر آمدندوبا اعلام نظر گفتند که اداره ی امور کشور ،خصوصا در عرصه ی اقتصاد و سرمایه با جنجال و شعار و عوام زدگی امکان ندارد.

4-داشتن مسکن امروزه نه فقط برای جوانان که حتی برای بسیاری از پا به سن گذاشته ها و سالمندان نیز به یک رویای دست نیافتنی تبدیل شده است.نه فقط اعلام برنامه های تبلیغی رنگارنگی مثل وامهای 10 ملیونی و خانه های ارزان قیمت راه به جایی نبردو گرهی از کار ملت باز نکرد،بلکه موجب گرانی فزاینده ی مسکن و اجارهدها نیز شد.امروزه داشتن مسکن در یک افق محال قرار گرفته است.بر خلاف وعده ی آقای رییس جمهور نه فقط نفت و درامد آن بر سر سفره های مردم نیامد، بلکه با گرانی روز افزون اقلام غذایی ،سفره های مردم آب رفت و کوچکتر شد وسقف خانه های مردم در وضعیت پایین آمدن قرار گرفت.

5-از با سابقه ترین وزیر دولت انتظار می رود در وقت ضرورت اعلام موضع ،خاموش نباشند.انگار این رویه در کشور ما پذیرفته شده ؛که در مسایلی که باید قیراطی سخن گفت؛- مسایلی مثل انرژی هسته ای که غیر از آنکه "حق مسلم ملت ماست"،هیچ نسبت مستقیمی با زندگی روزمره ی امروز مردم و نسل انقلاب کرده و شهید داده و... ندارد-دولت خروار خروار موضع می گیرد،ولی در مسایلی که مردم با گوشت و پوست خود آنرا حس و لمس می کنند،زیپ دهانها کشیده می شود و لبخند تحویل ملت می دهند.انگار داشتن مسکن و یک زندگی بدون دغدغه و آرام "حق مسلم ملت" ما نیست.

راستی ملتی که امروزش تامین نیست و دغدغه ی نان فرصت اندیشه در حوزه های دیگر را از او گرفته است،این همه بلند پروازی در سطح جهانی به چه کارش می آید؟

جمیله کدیور | لینک ثابت | نظر (8)