چرا به خود می گیرند؟

1-وقتی سخنگوی دولت در نامه ای، برخورد با رسانه هایی که اقدام به نشر اکاذیب می کنند را از دادستان تهران حواستار شد،هیچ کس گمان نمی کرد که روزنامه ی شرق اولین روزنامه ای خواهد بود که نه توسط دادستان تهران ،بلکه توسط هیات نظارت برمطبوعات توقیف خواهد شد.این آخرین نشانه بود.
2-وقتی که در اعتراض به کاریکاتور روزنامه ی ایران ،این روزنامه توقیف شد ،تصور همه بر این بود که این حرکت آغازگر دور چدید برخورد با مطبوعات است. به عبارتی وقتی با روزنامه ی ایران چنین برخورد می شود،حساب دیگران مشخص است. این یک نشانه بود.
3-چند وقت پیش از سوی وزارت ارشاد دستورالعمل جدیدی خطاب به روزنامه ها مبنی بر استفاده ی خبری از خبرگزاری های مشخصی جهت درج خبر اعلام شد. این اقدام یک نشانه دیگر بود.
4-اعلام رفع توقیف از روزنامه ی ایران و آغاز فعالیت دورجدید آن با کادری تازه، یک نشانه ی دیگر از سیاست های فرهنگی دولت نهم است.طبعا کادر جدید نشانه روزنامه نگاری متفاوت از گدشته ی این روزنامه است.
5-مدیر مسئول و وکیل روزنامه ی شرق اعلام کرده اند که نسبت به تصمیم هیات نظارت به دیوان عدالت اداری شکایت خواهند کرد.به نظرم این اقدام از مقوله اقدام های لغو خواهد بود.تعجب می کنم چرا آقایان متوجه نیستند روزنامه ی شرق دیگر نمی بایست منتشر شود.وقتی تصمیم بر این اساس اتخاذ شده،هر نوع اعتراضی از این لون بیهوده خواهد بود.
6-ما-اعم از عوام و خواص،اعم از سیاسی و غیر سیاسی- عمدتا جنبه ی لازم برای نقد و طنز نداریم.شاید بتوان طنز و کاریکاتور را یکی از نمادها و شاخصه های اساسی یک ملت و دولت در آزادی بیان و قلم و تحمل و مدارا دانست. در هر طرف دنیا -الا کشور خودمان - که باشید،این تلقی در رابطه با طنزپردازان وجود دارد که باید رد قلم آنها را به گونه ی دیگری تفسیر کرد. اینکه چرا در کشور ما ،اعم از ملت و دولت،هر از چند گاه یکی از این جانوران بی زبان را به خود می گیرند ،بسی جای تاسف و سوال است.

جمیله کدیور | لینک ثابت | نظر (6)