یک نامه و چند ملاحظه

نامه اخیر آقای الهام سخنگوی دولت به دادستان تهران در رابطه با پی گیری قانونی اکاذیب منتشره علیه دولت توسط مسئولان قضایی و احقاق حق دولت از زوایای مختلف قابل بررسی است:
1-از بعد رسانه ای:این نامه چراغ سبز برخورد قاطع تر دستگاه قضایی با روزنامه ها و سایت های خبری است.بعبارتی در ادامه سیاست حاکمیت در محدودیت کانالهای اطلاع رسانی به مردم، که پیش از این با تشدید فیلترینگ و برخورد با ماهواره جلوه جدیدی پیدا کرد،برخورد با رسانه هایی که از چارچوب ترسیم شده تخطی کنند، با این نامه و اقدامات بعدی مقام قضایی وارد فاز جدیدی خواهد شد.
2- از بعد سیاسی: این نامه در موقعیت حساسی به لحاظ سیاسی نوشته شده است.اولا به لحاظ داخلی در آستانه دو انتخابات تعیین کننده قرار داریم . دو انتخاباتی که مستلزم هزینه جدی مالی و معنوی ست. در ثانی مباحث هسته ای به لحاظ بین المللی ایران را در وضعیت دشواری قرار داده است. این دو محور در کنار برنامه های اقتصادی ناکارامد ی که جنبه تسکینی صرف دارد، تناقض ها وعدم تطابق بسیاری از شعارهای انتخاباتی رییس جمهور با عمل و حرکت های تبلیغی صرف و طبعا عوام پسند ی که نوعا یادآور تبلیغات انتخاباتی ست و...عملا دولت را با انتقاداتی جدی مواجه کرده است؛ انتقاداتی نه صرفا از جانب مخالفین که به لحاظ اساسی و زیربنایی با دولت مخالفند، بلکه انتقاداتی از سوی همفکران ارزشی و اصولگرا ،که بعضا از جمله حامیان اصلی دولت در گذشته نه چندان دور بودند. افرادی همچون محمد خوش چهره،عماد افروغ،الیاس نادران،احمد توکلی و...از جمله این چهره ها یند.
بعید نیست مرحله بعد از این نامه ، که خواهان برخورد با رسانه هاست،مرحله بعدی ،خواهان برخورد با گویندگان و منتقدین باشد.
3-از بعد قضایی:البته کاملا بدیهی است که تیم موجود در دادستانی تهران برای برخورد با مصادیق نشر اکاذیب هیچگاه دچار خلل و نقصان نبوده و نیست! سابقه شفاف این تیم گویای همه چیزست. ضمن اینکه در دستگاه عدالت پرور قضایی، در بسیاری مواقع اگر ضرورت ایجاب کرده، حتی شاکیان خصوصی تحت امر که معمولا دارای نقطه ضعف هایی هستند و همین نقاط ضعف آنها را تبدیل به عامل می کند ، در وقت ضرورت به یک اشاره وارد صحنه می شوند ، شکایت می کنند ،از خدمات بیدریغ وکلای وابسته و دیگران برخوردار می شوند، شکایت خود را با کمک و مشاوره رایگان پی می گیرند و...
با این تفاصیل به نظر می آید که این نامه در این شرایط خاص و با لحنی که نوشته شده ، می بایست توسط اهل رسانه بسیارجدی گرفته شود.
4-از بعد روانی: این نامه اگر رمزگشایی شود، نمادی از تفکر دولت مهرورز است. دولتی که انتقاد را حتی از جانب دوستان و همفکران خود نمی پسندد. دولتی که همواره به لحاظ روانی نیازمند جمعیت های توده ای حامی استانی ست . دولتی که برای خود هاله ای از قداست و نور ترسیم کرده واین انتقادات را مخل فضایی که ایجاد کرده، می داند.
5-از بعد اجتماعی: این نامه برای افکار عمومی که اخبار روز را دنبال می کنند، از جهات مختلف پرسش انگیز است. مردم هنوز خاطره شعار "انتقاد کنید،جایزه بگیرید " و مراسمی که تحت همین عنوان در دوران شهرداری رییس جمهور فعلی انجام شد را فراموش نکرده اند.هر چند در همان دوران شهردار وقت(احمدی نژاد) انتقاد رییس جمهور (خاتمی )را در رابطه با ترافیک بر نتایبد و بسختی خروشید.
مردم اخبار هفته گذشته در رابطه با برگزاری انتقاد برانگیز روز خبرنگار از یکسو و اعلام پس گرفته شدن کلیه شکایت ها از رسانه های گروهی از طرف رییس چمهور، برای فراموش کردن تلخی ها و ناهماهنگی های آنروز را از یاد نبرده اند.
کاش آقای الهام که چنین از انتقادات از سر دلسوزی برخی دوستان به خشم آمده اند، نیم نگاهی نیز به نامه هایی که دولت های سابق را به انواع مفاسد متهم کرده اند، می انداختند. نامه هایی که نماد آزادی بیان دانسته شد و اگر در این عرصه بنا بر عدالت پروری بود ، می بایست نویسنده آن و دیگری که آنرا نشانه ای از عدم حاکمیت تفکر مردسالاری در زیر یک سقف مشترک دانسته بود، در برابر مدعی العموم پاسخگو باشند.

جمیله کدیور | لینک ثابت | نظر (4)