اگر بخواهم نتیجه عملکرد رئیس جمهور و کابینهی جدید را در طی یکی - دو ماه اخیر اشاره کنم، محورهای متعددی را میتوانم مورد توجه قرار دهم. به گوشهای از دستاوردهای دولت جدید تیتروار اشاره میکنم:
- آغاز دوران جدید ملغمهی قوا و نفی تز تفکیک قوا
- حاکمیت تز قبیلهسالاری بر کلیهی انتصابهای رئیسجمهور و کابینه
- تایید قحطالرجال و قحطالنسا بودن مملکت با ورود چهرههای دو- سه شغله به هیات دولت
- فزونی یافتن اختلافات داخلی جریان اصولگرا
- ترویج همهجانبه و گستردهی بلاهت با تصور فرض کم فهمی مردم.
- نگاه تنگنظرانه به زنان (یکی از شواهد تازه، بخشنامهی جدید وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی
- ناتوانی در تکمیل کابینه به دلیل فشارهای بیرونی و ضعف درونی
- ورود گستردهی چهرههای امنیتی - اطلاعاتی به مصادر فرهنگی، سیاسی، اجتماعی ...
- و بالاخره دستاوردهای درخشان در حوزهی سیاست خارجی به گونهای که هرچه در سالهای گذشته در جهت تنشزدایی و اعتمادسازی به عمل آمد، با سفر به نیویورک و مواضع تند دولتمردان جدید عملا بر باد رفت و حاصل آنرا در صدور قطعنامهی آژانس و موضعگیریهای تند کشورهای غربی و انفعال و بی تفاوتی دوستان و همپیمانان قدیم و لغو برخی سفرهای وزیر خارجه و ... میتوان به وضوح دید.
به نظرم نگاه سادهانگارانه به عرصهی سیاست دارد کمی مسئلهساز میشود.
