تمرکز یا تکثر؟

سخنگوی نخست وزیر عراق با برنامه‌ی خبر شب تلویزیون بی‌بی‌سی مصاحبه‌ای داشت. مهلت بررسی پیش‌نویس قانون اساسی عراق توسط مجلس ملی عراق به مدت یک هفته تمدید شده است. نکته‌ی قابل توجه در سخنان سخنگو این بود که در عراق یک تکثر حقیقی وجود دارد؛ عرب‌ها، کردها، سنی‌ها و شیعیان. این تکثر اجازه نمی‌دهد که عراق به طرف استبداد دینی یا یک جانبه گرایی برود. این نکته را سال‌ها پیش در سفری که به لبنان داشتم و شرح آن سفر را در انتفاضه؛ حماسه‌ی مقاومت فلسطین نوشته‌ام، در گفتگو با اهل نظر لبنانی نیز بعینه دیدم. گاه مطرح می‌شد که آن چه دیگران نقطه ضعف لبنان می‌دانند، یعنی تکثر گروه‌ها و طوایف، در حقیقت نقطه‌ی قوت لبنان است.

شاید در ابتدا به نظر آید که تمرکز قدرت و یک دست شدن حکومت نقطه‌ی قوت است. اما تجربه نشان داده و نشان خواهد داد که این خوش خیالی عمر کوتاهی دارد. نمونه‌ی حاضر آن لیست وزیران معرفی شده‌ی رئیس جمهور جدید ایران به مجلس است. همه می‌گویند که کابینه یک دست است، اما نمی‌گویند که این ضعیف‌ترین کابینه‌ی پس از انقلاب است که با این ترکیب، به ویژه ترکیب وزرای اصلی آن، نمی‌تواند کابینه متکی بر ملت باشد، کابینه‌ای که کمترین پایگاه را در میان ملت و نحبگان دارد. کابینه‌ای که ترکیب و نحوه‌ی انتخاب آن، همچون انتخاب رئیس جمهورش شگفت‌انگیز و دقیقه‌ی نودی بود. این کابینه محصول یکدست شدن است و البته یکدستی که پر صداست و صد البته صدای آن بعدا در خواهد آمد!

جمیله کدیور | لینک ثابت | نظر (7)