رئیس قوهی قضائیه، جدیدا بخشنامهای صادر کرده که " از این پس به جای برخورد با مطبوعات، با مدیران مسئول برخورد میشود. "
هر چند مفاد این بخش نامه هنوز به طور کامل اعلام نشده و باید این بخشنامه را به فال نیک گرفت، ولی چند ملاحظه در این رابطه وجود دارد:
1- آنچه از سوی رئیس دادگستری در رابطه با این بخشنامه بیان شده، مطلب جدیدی نسبت به قانون مطبوعات مصوب سال 1364 و موادی از برخی قوانین دیگر ندارد. آیا بهتر نبود به جای صدور بخشنامه، با کمک نهادهای فرهنگی و کسب نظر از اهل مطبوعات، لایحهای جهت تصویب به مجلس ارائه میگردید که اشکالات کار نمایندگان مجلس پنجم در ماههای آخر فعالیتشان در اصلاح قانون مطبوعات را مرتفع سازند؟
2- در سالهای اخیر بخشنامههای متعددی از سوی رئیس قوه قضائیه صادر شده که حاوی نکات ارزشمندی بوده است، ولی معلوم نیست که اشکال کار از کجاست که بین بخشنامههای صادره و آنچه در عمل اتفاق میافتد، هیچ تناسبی وجود ندارد و " تفاوت از زمین تا آسمان است؟! "
3- مشکل امروز ما از نبود بخشنامه و حتا نبود قانون نیست. مشکل، نبود ارادهی معطوف به عمل است. اگر ارادهای جهت تحقق نکات مورد اشاره در بخشنامهی رئیس قوه قضائیه وجود داشت، قوانین موجود، از جمله همان قانون حقوق شهروندی که در پی صدور بخشنامهی آقای شاهرودی از سوی مجلس ششم به صورت طرحی تنظیم و تصویب شد؛ برای دفاع از حقوق و حیثیت همهی شهروندان کفایت میکرد.
4- مدتهاست که از برخوردهای فلهای با روزنامهها میگذرد. در این مدت دهها روزنامه، ماهنامه و ... تعطیل و توقیف شده است. این امر در کنار بازداشت تعدادی از روزنامهنگاران مطرح ما در سطح داخلی و بین المللی بوده است. این برخوردها آثار منفی غیر قابل جبرانی هم در داخل و هم در عرصهی بین المللی، بویژه در محافل حقوق بشری بر جای گذاشته است. این سئوال وجود دارد که چه اتفاق جدیدی رخ داده که پس از گذشت نزدیک به شش سال از آغاز دور جدید چنین برخوردهایی، این بخشنامه صادر میشود؟
5- افکار عمومی امروز به جای بخشنامههای دلنشین به دنبال بازخورد آنهاست. به نظرم دستگاه قضایی برای آنکه حسن نیت خود را نشان دهد، اولا اجازهی فعالیت روزنامههای توقیف شده را صادر نموده، بعلاوه در آستانهی سبزی زمین و بهار طبیعت، اقدام به آزادی کلیهی زندانیان مطبوعاتی از جمله اکبر گنجی، سه زندانی ملی مذهبی صابر، علیجانی و رحمانی، زندانیان مطبوعاتی شهرستانی مثل انصافعلی هدایت و ... نماید. تاثیر این اقدام قابل قیاس با دهها بخشنامه بدون پشتوانه عملی نیست.
