برای من زینب تصویر و طنین غریبی دارد، مثل تصور یک شکوه غمگین، یک غروب آفتاب پاییزی، یک نگاه گرم خیس اشک اما با لبخندی عمیق ... ما رایت الا جمیلا! جز زیبایی در عاشورا ندیدم! این نگاه از کجا آمده است؟ این کلمات که کلمات علی است از کدام سرچشمه جوشیده است؟ این قامت بلند که در برابر چشم دیگران مثل سرو ایستاده است اما شبها برای نماز شب میشکند و به روایت امام سجاد در مسیر کربلا تا کوفه و تا شام زینب نماز شبش را نشسته میخواند ...
باور کنید که زینب آن زنی نیست که فقط ضجه میزند و اشک میریزد و همیشه باید یکی دستش را بگیرد که از حال نرود. این زینب تحریفشده است نه زینب حقیقی؛
